Konfiguracja przełącznika rozproszonego VMware: kompletny przewodnik

Przełącznik wirtualny to programowy odpowiednik fizycznego przełącznika sieciowego, łączący wirtualne karty sieciowe maszyn wirtualnych (VM) z siecią na warstwie 2 modelu OSI (Open Systems Interconnection). Firma VMware udostępnia przełączniki vSwitch na wszystkich swoich platformach wirtualizacyjnych, jednak sposób zarządzania nimi zależy od wybranego typu.

Standardowy przełącznik vSwitch należy skonfigurować ręcznie na każdym hoście ESXi. W dużym środowisku przełączniki te zazwyczaj mają identyczne ustawienia grup portów, wirtualnych sieci lokalnych (VLAN) oraz podłączonych sieci — więc dodanie jednej grupy portów opartej na sieci VLAN oznacza powtarzanie tych samych ręcznych czynności na każdym hoście z kolei. Szybko staje się to uciążliwe i narażone na błędy.

Rozwiązaniem tego problemu jest przełącznik rozproszony VMware. Jest to przełącznik logiczny definiowany jednorazowo na serwerze vCenter Server i wdrażany jednocześnie na wielu hostach, co eliminuje konieczność indywidualnej ingerencji w każdy host ESXi. Niniejszy przewodnik wyjaśnia, jak działa rozproszony przełącznik wirtualny (zwany również dvSwitch lub VDS), oraz przedstawia krok po kroku pełną konfigurację przełącznika rozproszonego VMware w vSphere.

NAKIVO – tworzenie kopii zapasowej dla VMware vSphere

Kompleksowa ochrona danych dla maszyn wirtualnych VMware vSphere oraz opcje natychmiastowego odzyskiwania. Bezpieczne lokalizacje kopii zapasowych na miejscu, zdalnie oraz w chmurze. Funkcje ochrony przed oprogramowaniem wymuszającym okup.

Odkryj rozwiązanie

Co nowego

Stale aktualizujemy ten przewodnik w miarę rozwoju VMware vSphere. Od ostatniej aktualizacji wprowadziliśmy zmiany, aby uwzględnić najnowsze funkcje i najlepsze rozwiązania:

• Odświeżyliśmy zrzuty ekranu i instrukcje dotyczące interfejsu, aby odpowiadały obecnym klientom vSphere 8.0 i 9.0.
• Dodaliśmy informacje o odciążaniu przetwarzania danych za pomocą jednostki DPU, wprowadzonym w vSphere 8.0, oraz o modelu licencjonowania subskrypcyjnego vSphere 9.0 (VMware Cloud Foundation i vSphere Foundation).
• Rozszerzyliśmy opis konfiguracji i dodaliśmy sekcje Problemy, najlepsze rozwiązania oraz często zadawane pytania.

Czym jest rozproszony przełącznik wirtualny VMware (VDS)?

Rozproszony przełącznik wirtualny to przełącznik logiczny utworzony w vCenter Server i stosowany na każdym hoście ESXi dodanym do niego. Podobnie jak przełącznik fizyczny, przełącznik wirtualny zapewnia łączność sieciową warstwy 2.

Rozproszony przełącznik wirtualny działa jak szablon przechowywany w vCenter. Po jego utworzeniu identyczne, ukryte standardowe przełączniki vSwitch są tworzone na wszystkich hostach ESXi dodanych do konfiguracji VDS. Jeśli utworzysz grupę portów dla sieci VLAN w VDS, ta sama grupa portów pojawi się na przełączniku vSwitch każdego powiązanego hosta. Wystarczy utworzyć ją tylko raz, co stanowi istotną zaletę. VDS zarządzany w vCenter to płaszczyzna sterowania, natomiast ukryte standardowe przełączniki vSwitch na hostach to płaszczyzna wejścia/wyjścia, która przenosi ruch sieciowy.

Gdy maszyna wirtualna migruje z jednego hosta ESXi na inny, pozostaje połączona z tym samym portem rozproszonego przełącznika vSphere. Ta funkcja jest znana jako vMotion sieciowy i zapewnia spójność łączności sieciowej maszyny wirtualnej.

vCenter to system zarządzania środowiskiem vSphere, w tym VDS. Jeśli serwer vCenter Server stanie się niedostępny, nie będzie można zmienić konfiguracji rozproszonego przełącznika VMware, na przykład ponownie podłączyć maszyn wirtualnych do innych grup portów. Sieć będzie jednak nadal działać, ponieważ ukryte standardowe przełączniki vSwitch (płaszczyzna wejścia/wyjścia) obsługują jej działanie. Pamiętaj, że vCenter nie powinien być podłączony do rozproszonego przełącznika wirtualnego. Technicznie jest to możliwe, ale wiąże się ze zbyt dużym ryzykiem utraty łączności i problemów z jej odzyskiwaniem.

Konfiguracja VDS jest przechowywana na serwerze vCenter Server, a hosty ESXi odświeżają lokalną kopię w pamięci podręcznej co pięć minut. Ten stan z pamięci podręcznej jest przechowywany w lokalnej bazie danych VDS hosta w pliku /etc/vmware/dvsdata.db. Można go odczytać za pomocą narzędzia net-dvs, znajdującego się w katalogu /usr/lib/vmware/bin/, co jest przydatne podczas rozwiązywania problemów. Buforowana Konfiguracja hosta ESXi pozwala hostowi nadal obsługiwać przełączniki, gdy vCenter jest niedostępny.

Zalety rozproszonego przełącznika VMware w porównaniu ze standardowym vSwitch

Niektóre funkcje są dostępne wyłącznie w rozproszonym przełączniku wirtualnym, a nie w standardowym vSwitch:

• Kontrola we/wy sieci: Kształtowanie ruchu przychodzącego i wychodzącego oraz rezerwacja przepustowości.
• Port mirroring: Wysyła kopie ramek odebranych przez jeden port przełącznika do innego portu w celu monitorowania, analizy ruchu i debugowania.
• Kontrola kondycji sieci: Domyślnie co minutę sprawdza ustawienia, takie jak sieć VLAN, maksymalna jednostka transmisji (MTU) i grupowanie kart sieciowych (NIC).
• Obsługiwane protokoły: Prywatna sieć VLAN (PVLAN), protokół LACP (Link Aggregation Control Protocol), NetFlow i protokół LLDP (Link Layer Discovery Protocol).
• Blokowanie portu maszyny wirtualnej: Blokuje wysyłanie lub odbieranie danych na wybranym porcie, co jest przydatne ze względów bezpieczeństwa.
• Network vMotion: Utrzymuje połączenie karty sieciowej maszyny wirtualnej z tym samym portem VDS; VDS zachowuje stan portu, gdy operacje vCenter przenoszą maszynę wirtualną.
• Interfejs API przełącznika vNetwork: Udostępnia interfejsy dla implementacji przełączników wirtualnych innych firm.
• Tworzenie kopii zapasowej i przywracanie konfiguracji sieci.

Wymagania dotyczące konfiguracji rozproszonego przełącznika VMware

Przypisana licencja musi obsługiwać VDS. Przełączanie rozproszone VMware jest dostępne dla hostów ESXi w wersji vSphere 8.0 i wcześniejszych wyłącznie w ramach licencji vSphere Enterprise Plus. W wersji vSphere 9.0 rozproszony przełącznik wirtualny jest dołączony do licencji subskrypcyjnych VMware Cloud Foundation i VMware vSphere Foundation. Bezpłatna wersja próbna odblokowuje wszystkie funkcje vSphere, w tym VDS, na 60 dni. Bezpłatna edycja ESXi nie obsługuje rozproszonego przełącznika wirtualnego. Więcej informacji na temat Licencjonowanie vSphere można znaleźć w naszym przewodniku. Pamiętaj, że w inwentarzu vCenter musi istnieć centrum danych.

Uwaga: W starszych wydaniach występowała myląca różnica między standardowym VDS a zarządzanym przez NSX przełącznikiem N-VDS. NSX jest teraz bezpośrednio zintegrowany z natywnym VDS (wersja 7.0 lub nowsza), a obsługa N-VDS na hostach ESXi została usunięta począwszy od NSX 4.0, wersji dołączonej do VMware Cloud Foundation 9.

Konfiguracja rozproszonego przełącznika VMware

Przyjrzyjmy się, jak utworzyć i skonfigurować rozproszony przełącznik VMware w VMware vSphere 8.0. W tym przykładzie użyto vCenter 8.0, a vCenter zarządza dwoma hostami ESXi 8.0:

• ESXi1 – 192.168.101.31 (adres IP interfejsu zarządzania)
• ESXi2 – 192.168.101.101
• vCenter – 192.168.101.103

Konfiguracja rozproszonego przełącznika VMware w vSphere 9.0 jest identyczna.

Krok 1 – tworzenie rozproszonego przełącznika VMware

Aby utworzyć rozproszony przełącznik wirtualny, otwórz klienta VMware vSphere Client HTML5 i przejdź do sekcji Hosty i klastry . Hosty ESXi powinny znajdować się w centrum danych, czyli logicznej jednostce organizacyjnej w vCenter. W tym przykładzie hosty należą do Datacenter1 . Kliknij prawym przyciskiem myszy centrum danych i wybierz Rozproszony przełącznik > Nowy rozproszony przełącznik .

Zostanie otwarty kreator Nowy rozproszony przełącznik .

1. Nazwa i lokalizacja. Określ nazwę i lokalizację rozproszonego przełącznika. W tym przykładzie nazwa DVS VMware to DSwitch01 , a jego lokalizacja to Datacenter1 . Kliknij przycisk Dalej na każdym kolejnym etapie kreatora, aby kontynuować.
2. Wybierz wersję. Określ wersję rozproszonego przełącznika wirtualnego. Ponieważ wszystkie hosty korzystają z ESXi 8.0, wybierz najnowszą wersję VDS: 8.0.0. Jeśli przynajmniej jeden host korzysta z ESXi 6.7, musisz wybrać dla wszystkich hostów wersję VDS 6.6.0 (zawsze wybieraj najniższą wersję). Funkcje wprowadzone w VDS 7.0 i nowszych wersjach są niedostępne po wybraniu wersji 6.6.0. Niższa wersja VDS działa również na nowszych hostach ESXi, dlatego w przypadku różnych wersji dopasuj ją do najstarszego hosta. Jeśli to możliwe, zaktualizuj starsze hosty, aby wszystkie korzystały z tej samej wersji.
3. Skonfiguruj ustawienia. Określ liczbę portów uplink, ustaw Kontrolę wejścia/wyjścia sieci i zaznacz opcję Utwórz domyślną grupę portów . Wprowadź nazwę grupy portów, na przykład DPortGroup01 .

   VMware vSphere 8 wprowadzono obsługę jednostek przetwarzania danych (DPU), takich jak rozwiązania firm NVIDIA i AMD (Pensando). Podczas korzystania z kreatora tworzenia VDS można odciążyć procesor hosta, przenosząc funkcje sieciowe (takie jak NSX lub zaporę) do jednostki DPU, aby zwiększyć wydajność. Wersja 3 funkcji Network I/O Control udostępnia również ulepszone modele rezerwacji i przydziału w obrębie przełącznika.

   

4. Gotowe do zakończenia. Sprawdź ustawienia nowego VDS i, jeśli wszystko się zgadza, kliknij przycisk Zakończ , aby utworzyć przełącznik.
5. Rozproszony przełącznik wirtualny został utworzony. Przejdź do Sieci > [your datacenter] > VM Network , aby ją zobaczyć (tutaj: DSwitch01 ). Wybierz VDS oraz otwórz kartę Konfiguracja , aby edytować konfigurację rozproszonego przełącznika VMware.

Krok 2 – Dodawanie hostów ESXi do rozproszonego przełącznika VMware

Po utworzeniu VDS należy dodać hosty ESXi do jego konfiguracji, aby przełączanie rozproszone VMware działało. W sekcji Sieci kliknij prawym przyciskiem myszy VDS oraz wybierz opcję Dodaj oraz zarządzaj hostami .

Zostanie otwarty kreator Dodaj oraz zarządzaj hostami .

1. Wybierz zadanie. Aby dodać hosty, wybierz opcję Dodaj hosty (pierwszą opcję).
2. Wybierz hosty. Wybierz hosty ESXi, które będą uczestniczyć w przełączaniu rozproszonym VMware, oraz sprawdź zgodność w ostatniej kolumnie.

   Hosty są teraz wybrane, a ich status to Połączono.

3. Zarządzaj adapterami fizycznymi. Wybierz fizyczne karty sieciowe (NIC) oraz przypisz do nich uplinki. Możesz skorzystać z widoku dla poszczególnych hostów lub widoku obejmującego wszystkie hosty.
4. Zarządzaj adapterami VMkernel. Na tym etapie przypisz adaptery VMkernel do rozproszonego przełącznika. Adapter vmk0 jest domyślnym adapterem VMkernel używanym przez standardowy przełącznik vSwitch każdego hosta jako interfejs zarządzania; w tym przypadku adaptery vmk0 pozostają połączone z przełącznikiem vSwitch0 na każdym hoście. Kliknij opcję Przypisz grupę portów dla każdego interfejsu VMkernel.

   Na karcie Przypisz grupę portów kliknij opcję Przypisz dla odpowiedniego interfejsu VMkernel ( vmk0 ) oraz rozproszonej grupy portów ( DPortGroup01 ). Po przypisaniu grup portów do wszystkich wymaganych interfejsów VMkernel przejdź do następnego kroku.

   

5. Migruj sieć maszyn wirtualnych. Na tym etapie możesz w razie potrzeby migrować maszyny wirtualne lub inne adaptery sieciowe do VDS. W tym przykładzie żadne adaptery sieciowe nie są migrowane.
6. Gotowe do zakończenia. Sprawdź konfigurację oraz kliknij opcję Zakończ .

Hosty ESXi zostały dodane do konfiguracji rozproszonego przełącznika VMware. Możesz dodać adaptery sieciowe VMkernel do grupy portów VDS, aby korzystać z funkcji takich jak vMotion. Dodajmy adapter VMkernel do grupy portów, aby zapewnić łączność vMotion.

Krok 3 – dodawanie adapterów VMkernel

W sekcji Sieć w vCenter wybierz przełącznik VDS i grupę portów ( DPortGroup01 w tym przykładzie). Kliknij prawym przyciskiem myszy nazwę grupy portów i wybierz Dodaj adaptery VMkernel .

Otworzy się kreator Dodaj adaptery VMkernel .

1. Wybierz hosty. Zaznacz pola wyboru przy hostach ESXi albo kliknij Wybierz wszystko , aby dodać wszystkie hosty.
2. Skonfiguruj adapter VMkernel. Możesz zmienić MTU grupy portów z 1500 na 9000 bajtów, aby używać ramek jumbo. Domyślnie wartość MTU jest dziedziczona z ustawień VDS. Wybierz dostępne usługi: vMotion , Provisioning , rejestrowanie Fault Tolerance lub Zarządzanie . Wybierzmy vMotion .
3. Ustawienia IPv4. Na tym etapie ustaw adresy IP adapterów VMkernel. W przypadku serwerów zazwyczaj zaleca się używanie statycznych adresów IP. W tym przykładzie nowa konfiguracja VMkernel wygląda następująco:
   • ESXi1 – (192.168.101.31) 192.168.105.31
   • ESXi2 – (192.168.101.101) 192.168.105.101

   Dla wygody ostatni oktet pozostaje taki sam. Sieć vMotion to 192.168.105.0/24, a brama to 192.168.105.1.

   

4. Gotowe do zakończenia. Sprawdź konfigurację i kliknij Zakończ .

Krok 4 – sprawdzanie konfiguracji VMware DVS

Po skonfigurowaniu adapterów VMkernel wybierz przełącznik VDS i przejdź do sekcji Konfiguruj > Ustawienia > Topologia , aby wyświetlić graficzną topologię przełącznika VDS.

Pamiętaj, że przełącznik VDS pełni funkcję szablonu stosowanego do każdego dodanego do niego hosta ESXi. Po utworzeniu i skonfigurowaniu przełącznika VDS w vCenter możesz sprawdzić przełączniki wirtualne poszczególnych hostów. Otwórzmy VMware Host Client i sprawdźmy konfigurację sieci pierwszego hosta ESXi (192.168.101.101).

Na poniższym zrzucie ekranu widać, że utworzono już nowy przełącznik wirtualny i grupę portów (w sekcji Nawigator przejdź do Sieć i otwórz kartę Grupy portów ). Wybierz nazwę przełącznika rozproszonego, aby wyświetlić topologię. Topologia jest zgodna z topologią VDS pokazaną powyżej.

Jeśli zalogujesz się do drugiego hosta ESXi (w tym przykładzie 192.168.101.31) za pomocą VMware Host Client, zobaczysz identyczną topologię.

Możesz eksportować i importować konfigurację przełącznika rozproszonego VMware, co pozwala zaoszczędzić czas i szybko przywrócić VDS. Aby wyeksportować konfigurację, wybierz przełącznik rozproszony i kliknij Działania > Ustawienia > Eksportuj konfigurację . W tym samym menu znajduje się opcja Przywróć konfigurację .

Oprócz podstawowych funkcji opisanych powyżej możesz dopracować VDS — skonfigurować agregację łączy, włączyć kształtowanie ruchu, wybrać protokół wykrywania oraz zdefiniować sieci VLAN, wiązanie portów i przydział portów dla grup portów. Możesz również przenieść istniejące przełączniki vSwitch na hostach ESXi do VDS oraz zarządzać całą siecią vSphere z jednego miejsca.

Typowe problemy z konfiguracją przełącznika rozproszonego VMware i sposoby ich rozwiązywania

Rozproszony przełącznik wirtualny to złożona funkcja, która zależy od hostów ESXi, vCenter oraz sieci pomiędzy nimi, dlatego błędna konfiguracja któregokolwiek z tych elementów może powodować błędy. Poniżej przedstawiono najczęstsze problemy i sposoby ich rozwiązania.

Nie można dodać hosta ESXi do przełącznika rozproszonego

Objaw: Dodanie hosta do VDS kończy się niepowodzeniem lub na hoście pozostaje nieaktualny stan VDS nawet po jego usunięciu.

Przyczyna: Uszkodzona lub nieaktualna lokalna baza danych pamięci podręcznej VDS (dvsdata.db) na hoście, często po awarii sieci lub niepełnym usunięciu z inwentarza vCenter.

Rozwiązanie: Przywróć plik dvsdata.db. Utwórz kopię zapasową pliku /etc/vmware/dvsdata.db na hoście, którego dotyczy problem, a następnie skopiuj ten sam plik ze sprawnego hosta ESXi na hosta, na którym występuje problem.

Po migracji ze standardowego przełącznika do VDS ruch nie jest przesyłany

Objaw: Po przeniesieniu adapterów VMkernel lub kart sieciowych maszyn wirtualnych do VDS tracisz ruch zarządzający, vMotion lub ruch związany z magazynem albo działają tylko niektóre hosty.

Przyczyny:

• Błędy mapowania uplinków (karta sieciowa maszyny wirtualnej jest przypisana do niewłaściwego dvUplink).
• Niezgodność sieci VLAN między grupą portów starego przełącznika vSphere Standard Switch (vSS) a nową grupą dvPortGroup.
• Niezgodność MTU wprowadzona podczas migracji.

Rozwiązanie (kolejność od najmniejszego ryzyka):

• Sprawdź mapowania dvUplink na fizyczne karty sieciowe dla każdego hosta.
• Upewnij się, że sieć VLAN i zasady bezpieczeństwa grupy dvPortGroup odpowiadają poprzedniej konfiguracji.
• Sprawdź MTU od początku do końca (karta sieciowa VMkernel > VDS > przełącznik fizyczny).
• Użyj funkcji VDS Health Check, aby precyzyjnie zidentyfikować niezgodności VLAN/MTU/zasad łączenia kart sieciowych.

Nie możesz dołączyć ani przenieść maszyny wirtualnej, gdy vCenter jest niedostępny (pułapka statycznego przypisania portów)

Objaw: Gdy vCenter jest niedostępny, nie możesz połączyć karty sieciowej maszyny wirtualnej z grupą portów dvPortGroup ani przenieść jej do tej grupy; podczas próby pojawia się błąd. Często dzieje się tak, gdy vCenter działa na maszynie wirtualnej połączonej z VDS, co powoduje zależność cykliczną.

Przyczyna: Grupa dvPortGroup używa przypisania statycznego (nie efemerycznego), które wymaga vCenter do przypisywania portów podczas ponownej konfiguracji.

Rozwiązanie: Utwórz efemeryczną grupę dvPortGroup w tej samej sieci VLAN co sieć zarządzania i przenieś do niej uwięzioną maszynę wirtualną (często maszynę wirtualną vCenter). Ustaw zasady łączenia kart sieciowych zgodne z oryginalną grupą portów, z odpowiednimi aktywnymi łączami nadrzędnymi, a następnie przenieś vCenter Server Appliance (VCSA) do efemerycznej grupy portów. Przypisanie statyczne sprawdza się w przypadku zwykłych obciążeń, ale przygotuj efemeryczną opcję odzyskiwania na wypadek niedostępności vCenter.

Najlepsze rozwiązania dotyczące VMware Distributed Switch

Stosowanie kilku najlepszych rozwiązań podczas konfigurowania VDS zmniejsza ryzyko awarii i ułatwia odzyskiwanie po problemach.

• Przygotuj się na niedostępność vCenter. Zaprojektuj infrastrukturę tak, aby utrata vCenter nigdy nie odcięła płaszczyzny zarządzania. Maszyny wirtualne, które już znajdują się w statycznych (nieefemerycznych) grupach dvPortGroup, nadal działają, jeśli komunikacja między vCenter a hostem zostanie przerwana, ale zwykle nie można przenieść maszyn wirtualnych do tych grup portów bez vCenter, które przypisuje porty.
• Przygotuj efemeryczną grupę dvPortGroup na wypadek sytuacji awaryjnych. Użyj jej do przeniesienia uwięzionej maszyny wirtualnej (najczęściej maszyny wirtualnej vCenter) i przywrócenia łączności zarządzania. Jako alternatywę sprawdzone odzyskiwanie utwórz tymczasowy standardowy przełącznik vSwitch na hoście, aby przywrócić działanie vCenter, a następnie napraw VDS i przenieś maszyny z powrotem.
• Ustandaryzuj zasady grup dvPortGroup. Zdefiniuj ustawienia VLAN, łączenia kart sieciowych/przełączania awaryjnego, zabezpieczeń i kształtowania ruchu na poziomie grupy dvPortGroup oraz utrzymuj jedną grupę dvPortGroup dla każdego typu ruchu (zarządzanie, vMotion, vSAN/iSCSI/NFS, sieci maszyn wirtualnych). Ogranicza to ryzyko, że „jedna zmiana zepsuje wszystko”.
• Użyj funkcji VDS Health Check, aby wykrywać niezgodności VLAN/MTU/zasad łączenia kart sieciowych. Włącz ją co najmniej podczas wdrażania i wprowadzania istotnych zmian. Traktuj ją jako narzędzie do weryfikacji wdrożenia — włącz ją, usuń wszelkie rozbieżności, a następnie zdecyduj, czy pozostawić ją włączoną. Jeśli generuje zakłócenia, wyłącz go dopiero po usunięciu przyczyny niezgodności.
• Utwórz kopię zapasową konfiguracji VDS i bezpiecznie ją zmień. Wyeksportuj konfigurację przed każdą istotną zmianą. Wprowadzaj zmiany o dużym wpływie (VLAN, MTU, zasady łącza uplink) w oknie konserwacyjnym i zmieniaj tylko jedną rzecz naraz, aby można było łatwo wycofać zmianę. Zawsze zachowuj plan odzyskiwania.
• Utrzymuj spójną wartość MTU we wszystkich miejscach. Jeśli zmienisz wartość MTU, ustaw ją tak samo na każdym przełączniku i urządzeniu sieciowym oraz upewnij się, że karty sieciowe i sprzęt obsługują tę wartość. Niezgodności MTU należą do najczęstszych przyczyn incydentów związanych z VDS (zwłaszcza w przypadku vMotion, vSAN i iSCSI); jeśli ustawisz MTU 9000 na karcie sieciowej VDS/VMkernel, upewnij się, że obsługują ją również porty przełącznika fizycznego i ścieżka VLAN.

Podsumowanie

Rozproszony przełącznik VMware zapewnia jedno miejsce do zarządzania siecią na każdym hoście ESXi do niego dołączonym. Konfigurację definiujesz raz w vCenter, a vCenter wdraża ją jako zgodne ze sobą standardowe przełączniki vSwitch, które każdy host tworzy automatycznie — edytowana przez Ciebie część pełni funkcję płaszczyzny sterowania, a przełączniki na poszczególnych hostach tworzą płaszczyznę wejścia/wyjścia, która faktycznie przenosi ruch.

W dużych środowiskach i klastrach vSphere takie centralne sterowanie oszczędza czas i zapewnia spójność sieci. Pamiętaj tylko o zaplanowaniu licencjonowania: w wersji vSphere 8.0 i wcześniejszych rozproszony przełącznik wymaga licencji vSphere Enterprise Plus, a w wersji vSphere 9.0 jest uwzględniony w subskrypcjach VMware Cloud Foundation i vSphere Foundation.

Wypróbuj NAKIVO Backup & Replication

Skorzystaj z bezpłatnej wersji próbnej, aby zapoznać się ze wszystkimi funkcjami rozwiązania w zakresie ochrony danych. 15 dni za darmo. Bez żadnych ograniczeń dotyczących funkcji ani pojemności. Nie jest wymagana karta kredytowa.

WYPRÓBUJ ZA DARMO