Czym jest Tryb failover? Przypadki użycia klastrowania i replikacji

Dostępność maszyn wirtualnych ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia ciągłości działania. Gdy usługi działające na maszynach wirtualnych o znaczeniu krytycznym dla działalności i realizacji zadań stają się niedostępne, firmy mogą ponieść straty finansowe i utracić zaufanie klientów. Aby przywrócić dostępność maszyn wirtualnych natychmiast po awarii, należy zastosować odpowiednie techniki Trybu failover.

Tryb failover na replikę maszyny wirtualnej może stanowić część procesu odzyskiwania awaryjnego, pozwalającego przywrócić dane i operacje przy minimalnym zakłóceniu normalnego przebiegu pracy. Proces Trybu failover maszyn wirtualnych powinien być opisany w planie ciągłości działania i odzyskiwania awaryjnego organizacji (BCDR). Przyjrzyjmy się bliżej typom Trybu failover maszyn wirtualnych i przypadkom użycia.

Zapewnij dostępność dzięki NAKIVO

Spełnij rygorystyczne wymagania dotyczące dostępności usług w infrastrukturach wirtualnych. Osiągnij zamierzone poziomy dostępności dzięki niezawodnym funkcjom orkiestracji i automatyzacji procesów odzyskiwania po awarii.

ODKRYJ ROZWIĄZANIE

Czym jest Tryb failover?

Tryb failover to proces wznowienia działania maszyny wirtualnej (VM) na systemie rezerwowym (a czasem w lokalizacji rezerwowej) po awarii systemu głównego. System rezerwowy zawiera wszystkie dane niezbędne do utrzymania ciągłości działania. W tym kontekście systemem może być serwer, baza danych, maszyna wirtualna itp.

W środowiskach wirtualnych istnieją dwie popularne metody Trybu failover:

• Korzystanie z repliki maszyny wirtualnej (zwykle umieszczony na innym serwerze wirtualizacji) służy do Trybu failover w przypadku awarii głównej maszyny wirtualnej
• Korzystanie z klastra w trybie failover (nie wymaga replikacji)

Tryb failover wymaga mniej czasu na przywrócenie obciążeń w porównaniu z odzyskiwaniem z kopii zapasowej, dzięki czemu można osiągnąć krótsze cele związane z czasem odzyskiwania (RTO). Jednak korzystanie z Replikacja maszyn wirtualnych lub klastrowania nie eliminuje konieczności tworzenia Kopie zapasowe maszyn wirtualnych. Kopia zapasowa (zwykle skompresowana) jest przydatna, gdy trzeba odzyskać dane ze starego punktu odzyskiwania.

Omówmy podstawową terminologię dotyczącą Trybu failover w przypadku odzyskiwania awaryjnego opartego na replikacji.

Słownik terminów związanych z Trybem failover

• Awaria: Każdy problem ze sprzętem lub oprogramowaniem wynikający z awarii systemu, przerwy w zasilaniu, problemów z siecią, ataku oprogramowania wymuszającego okup itp., który powoduje wyłączenie systemu.
• System główny: System obsługujący operacje na żywo w środowisku produkcyjnym.
• System pomocniczy: Redundantny system rezerwowy, który jest regularnie aktualizowany kopiami systemu głównego. System pomocniczy może znajdować się lokalnie lub w zdalnej lokalizacji.
• Replikacja: Niezbędny proces przygotowujący do Trybu failover maszyny wirtualnej. Replikacja tworzy dokładną kopię, czyli replikę, głównej maszyny wirtualnej dla danego punktu w czasie.
• Powrót maszyny wirtualnej do trybu normalnego: Powrót po awarii to proces przełączania się z powrotem na system główny z repliki maszyny wirtualnej po rozwiązaniu incydentu.

Rodzaje trybu failover

Istnieją trzy rodzaje trybu failover:

• A planowane przełączenie failover jest używane do zaplanowanych migracji obciążeń z jednego systemu/lokalizacji do innego. Przypadki użycia obejmują wykonywanie konserwacji systemu głównego, prace elektryczne wykonywane w miejscu produkcji oraz przewidywane scenariusze awarii. Na przykład ostrzeżenie pogodowe dotyczące tornada może wymagać zaplanowanego trybu failover w celu zapewnienia dostępności.
• Nieplanowany tryb failover to tryb failover wykonywany w przypadku wystąpienia nieoczekiwanej awarii, w wyniku której krytyczna maszyna wirtualna lub cała lokalizacja główna przestają działać. Awaria może być spowodowana wieloma różnymi czynnikami, takimi jak klęski żywiołowe, wypadki (np. przerwa w dostawie prądu), atak złośliwego oprogramowania lub inne zdarzenia. W przypadku nieplanowanego trybu failover hosty i repliki powinny być przygotowane z wyprzedzeniem.
• Test trybu failover , jak sama nazwa wskazuje, służy do celów testowych. Scenariusze testowe mogą obejmować przećwiczenie nieplanowanych scenariuszy trybu failover w celu zapewnienia, że
  • można spełnić ustalone {3} i {4}
  • wszystko działa dobrze i może działać płynnie w razie potrzeby
  • wszyscy pracownicy zaangażowani w odzyskiwanie awaryjne rozumieją swoje role i obowiązki

Sekwencja trybu failover

Podczas trybu failover maszyny wirtualne uruchamiane są w określonej kolejności, a sekwencja działań ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia pomyślnego wznowienia przepływów pracy. Muszą one zostać zdefiniowane na etapie opracowywania planu plan odzyskiwania awaryjnego. Sekwencja powinna uwzględniać zależności między różnymi usługami działającymi na różnych maszynach wirtualnych.

Na przykład uwierzytelnianie dla niektórych usług i aplikacji działających na maszynach wirtualnych może wykorzystywać usługę Active Directory, która działa na innej maszynie wirtualnej. Serwer bazy danych może działać na pierwszej maszynie wirtualnej, serwer aplikacji na drugiej, a serwer WWW na trzeciej.

Najpierw należy uruchomić maszynę wirtualną z serwerem Active Directory. Następnie można uruchomić maszyny wirtualne z usługami, które wykorzystują Active Directory do uwierzytelniania. Maszyna wirtualna z serwerem bazy danych musi zostać uruchomiona przed maszyną wirtualną z serwerem aplikacji, ponieważ serwer aplikacji łączy się z bazą danych. Po uruchomieniu maszyn wirtualnych z serwerem bazy danych i serwerem aplikacji można uruchomić maszynę wirtualną z serwerem WWW.

Główne rozwiązania w trybie failover

Głównymi rozwiązaniami stosowanymi w środowiskach wirtualnych są:

• Klaster w trybie failover
• Przełączanie w trybie failover z wykorzystaniem replik maszyn wirtualnych

Rozważmy każde z nich.

Rozwiązanie 1. Klaster w trybie failover

Klaster w trybie failover to grupa co najmniej dwóch serwerów lub węzłów skonfigurowanych tak, aby przejmować obciążenia, gdy jeden węzeł jest wyłączony lub niedostępny. Klasterowanie to zautomatyzowane rozwiązanie klasy Enterprise, które można wykorzystać w przypadku najważniejszych maszyn wirtualnych o znaczeniu krytycznym dla działalności. Microsoft Hyper-V oferuje Klaster trybu failover składający się z kilku hostów Hyper-V. Odpowiednikiem tego rozwiązania w VMware jest Klaster o wysokiej dostępności, który składa się z hostów ESXi.

Na pierwszym schemacie poniżej widać klaster, w którym oba hosty (zwane również węzłami ) działają prawidłowo. Maszyny wirtualne działają na hostach, a pliki maszyn wirtualnych znajdują się na współdzielonej pamięci masowej, do której mają dostęp oba hosty.

Gdy jeden z hostów ulegnie awarii, własność połączenia z maszyną wirtualną (która działała na węźle offline) zostaje przeniesiona do innego węzła, który nadal jest online. Jest to Tryb failover. Maszyna wirtualna o wysokiej dostępności może wymagać ponownego uruchomienia.

Wymagania dotyczące trybu failover

Aby zbudować klaster w trybie failover, muszą być spełnione następujące wymagania:

• Pamięć masowa współdzielona podłączone do hostów za pomocą dedykowanej sieci o dużej prędkości i niskim opóźnieniu. Należy użyć klastrowanego systemu plików, aby zapewnić, że wiele hostów może jednocześnie uzyskać dostęp do danych znajdujących się w magazynie.
• Hosty, na których działają maszyny wirtualne, muszą mieć ten sam sprzęt lub przynajmniej sprzęt z tej samej rodziny. Procesory muszą obsługiwać te same zestawy instrukcji, aby zapewnić kompatybilność i prawidłowe działanie maszyn wirtualnych po migracji z jednego hosta na drugi w Trybie failover.
• Szybka, redundantna sieć o niskim opóźnieniu. Powinno istnieć wiele oddzielnych sieci klastrowych, tzn. klaster musi posiadać różne sieci dla pamięci masowej, zarządzania, migracji maszyn wirtualnych, połączeń między hostami itp.

Przypadki użycia

Klastry w trybie failover służą do odzyskiwania maszyn wirtualnych po awarii serwera, zapewniając wysoką dostępność krytycznych maszyn wirtualnych. Jeśli jeden z hostów (zwanych węzłami) w klastrze ulegnie awarii, maszyny wirtualne działające na tym hoście migrują (w trybie failover) na inne sprawne hosty. W zależności od ustawień maszyny wirtualne, które zostały przełączone awaryjnie, mogą zostać przeniesione z powrotem na host, na którym działały przed incydentem, po usunięciu awarii.

Zalety

Tryb failover ma zalety, które zapewniają silną ochronę:

• Tryb failover zapewnia automatyczne przełączanie awaryjne maszyn wirtualnych. Nie trzeba ręcznie uruchamiać maszyn wirtualnych, na których wystąpiła awaria, na innych hostach.
• Po przełączeniu awaryjnym utrata danych jest bliska zeru. Przerwa w działaniu ogranicza się zazwyczaj do czasu potrzebnego na załadowanie maszyny wirtualnej, systemu operacyjnego (OS) oraz oprogramowania działającego na tej maszynie.
• {5} funkcja wchodzący w skład klastra VMware High Availability zapewnia Tryb failover bez przestojów i utraty danych.

Wady

Tryb failover nie chroni przed:

• Awariami oprogramowania maszyn wirtualnych. Błędy oprogramowania lub wirusy mogą spowodować awarię systemu w maszynie wirtualnej.
• Przypadkowym usunięciem plików wewnątrz maszyny wirtualnej.
• Awarii pamięci masowej współdzielonej. Klaster ulegnie awarii, jeśli zawiedzie pamięć masowa współdzielona. Pamięć masowa współdzielona jest kluczowym elementem klastra; dyski wirtualne należące do maszyn wirtualnych w klastrze są przechowywane w pamięci masowej współdzielonej.
• Katastrofy, która uniemożliwia dostęp do całej fizycznej lokalizacji.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, czym jest klaster w Trybie failover, przeczytaj Kompletny przewodnik po klastrowaniu w środowisku VMware.

Rozwiązanie 2. Tryb failover z wykorzystaniem replik maszyn wirtualnych

Tryb failover maszyn wirtualnych oparty na replikach maszyn wirtualnych może być realizowany przez specjalistyczne aplikacje, które mogą replikować maszyny wirtualne i uruchamiać repliki na żądanie administratora. Oprócz oprogramowania do ochrony danych potrzebne są hosty ESXi lub Hyper-V (w zależności od środowiska), które zostały wcześniej przygotowane do uruchamiania replik maszyn wirtualnych w przypadku awarii maszyn źródłowych.

Na poniższym schemacie widać dwa hosty połączone ze sobą za pośrednictwem sieci. Maszyny wirtualne korzystają z dysków tych hostów. Maszyny źródłowe działają na pierwszym hoście, a repliki maszyn wirtualnych, które są dokładnymi kopiami maszyn źródłowych z określonego momentu, znajdują się na drugim hoście w stanie wyłączonym.

Gdy jeden z hostów ulegnie awarii, maszyny wirtualne działające na tym hoście również stają się niedostępne. Repliki maszyn wirtualnych znajdujące się na innym hoście są następnie włączane przez administratora.

Wymagania dotyczące replikacji maszyn wirtualnych

Podstawowe wymagania dotyczące replikacji maszyn wirtualnych to co najmniej dwa hosty oraz rozwiązanie do replikacji. Maszyna wirtualna źródłowa działająca na pierwszym hoście jest replikowana na drugi host. Replika maszyny wirtualnej znajduje się na drugim hoście.

Przypadki użycia

Tryb failover z wykorzystaniem replik maszyn wirtualnych może być stosowany w przypadku awarii sprzętu lub oprogramowania. Przykładem awarii sprzętu są awarie hostów ESXi lub Hyper-V. Przykładami awarii oprogramowania mogą być nieudane aktualizacje, błędy oprogramowania, ataki wirusów lub przypadkowe usunięcie plików przez użytkownika.

Zalety

Główną zaletą trybu failover dla maszyny wirtualnej na replikę jest możliwość przełączenia awaryjnego do zdalnej lokalizacji. Podczas tworzenia repliki maszyny wirtualnej dane skopiowane z maszyny źródłowej mogą być przesyłane przez połączenie sieciowe (o ograniczonej przepustowości) do lokalizacji zdalnej. Lokalizacja zdalna może znajdować się w pobliskim biurze lub na drugim końcu świata. Replika maszyny wirtualnej może również znajdować się w głównej lokalizacji produkcyjnej.

Wady

Lista wad Trybu failover z wykorzystaniem replik maszyn wirtualnych:

• Między awarią a uruchomieniem repliki na drugim hoście występuje krótki okres przestoju.
• Tryb failover musi być zainicjowany ręcznie.
• Dane zapisane od ostatniej replikacji mogą zostać utracone podczas nieplanowanego Trybu failover. Replikacja maszyn wirtualnych często nie jest procesem w czasie rzeczywistym (synchronicznym), ponieważ replikacja synchroniczna powoduje znaczne obciążenie zasobów. Replikacja jest zazwyczaj przeprowadzana w regularnych odstępach czasu, w zależności od wybranych ustawień.
• Ustawienia sieciowe maszyn wirtualnych muszą (często) zostać zmienione w Trybie failover do innej lokalizacji. Sieci maszyn wirtualnych w lokalizacji zdalnej mogą różnić się od sieci w lokalizacji podstawowej. W związku z tym adresy IP również mogą być inne i należy je sprawdzić oraz zmienić wraz z innymi ustawieniami sieciowymi w Trybie failover.

Tryb failover maszyn wirtualnych oparty na klastrowaniu i oparty na replikacji

Połączone wykorzystanie klastrów i replik do Trybu failover maszyn wirtualnych

Rozwiązania w trybie failover i replikacyjne są czasem postrzegane jako alternatywy, ale mogą się wzajemnie uzupełniać. Przyjrzyjmy się kilku przykładom, w jaki sposób wykorzystanie obu tych rozwiązań może pomóc w ochronie maszyn wirtualnych przed awariami zarówno na poziomie serwera, jak i lokalizacji.

• Przykład 1: Można replikować maszyny wirtualne działające w klastrze na host w zdalnej lokalizacji. Ponadto można replikować maszyny wirtualne działające w jednym klastrze do innego klastra. W ten sposób, jeśli host ulegnie awarii, klaster w Trybie failover utrzymuje te maszyny wirtualne w trybie online. Jeśli cała lokalizacja doświadczy zakłóceń, można przełączyć się na repliki maszyn wirtualnych przechowywane w lokalizacji zdalnej.
• Przykład 2: Wirus uszkadza pliki wewnątrz niektórych maszyn wirtualnych. Klaster w Trybie failover nie może chronić przed takimi awariami. Jeśli jednak dysponujesz replikami maszyn wirtualnych z wieloma punktami odzyskiwania, możesz przywrócić każdą maszynę wirtualną do stanu sprzed uszkodzenia lub usunięcia plików.

Wykorzystanie rozwiązania NAKIVO do automatycznego trybu failover maszyn wirtualnych VMware na repliki

NAKIVO Backup & Replication to rozwiązanie do tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania awaryjnego, które może chronić maszyny wirtualne działające w klastrze, replikować maszyny wirtualne, przełączać się na repliki oraz przeprowadzać orkiestrację złożonych sekwencji. DR Jako punkty źródłowe i docelowe replikacji obsługiwane są zarówno klastry, jak i samodzielne hosty ESXi lub Hyper-V. Rozwiązanie automatycznie śledzi host, na którym znajduje się maszyna wirtualna, aby móc ją replikować. Jest to przydatne, ponieważ maszyny wirtualne mogą migrować z jednego hosta na drugi w obrębie klastra po zdarzeniach przełączania awaryjnego lub równoważenia obciążenia (klaster jest zazwyczaj konfigurowany w połączeniu z równoważeniem obciążenia). Dlatego oprogramowanie używane do replikacji maszyny wirtualnej z klastra musi być w stanie śledzić hosta, na którym znajduje się ta maszyna.

Rozwiązanie NAKIVO może automatycznie zmienić ustawienia sieciowe maszyny wirtualnej po przełączeniu w Trybie failover; wystarczy użyć funkcji Network Mapping i Re-IP podczas konfiguracji zadania replikacji lub Trybu failover.

Rozważmy przykład Automatyczny tryb failover maszyn wirtualnych (z mapowaniem sieci i zmianą adresu IP) w NAKIVO Backup & Replication. Zaczniemy od utworzenia repliki maszyny wirtualnej.

Konfiguracja replikacji wymaganej do Trybu failover maszyn wirtualnych

Na pulpicie nawigacyjnym Zadania kliknij Create > VMware vSphere replication job , jeśli posiadasz środowisko wirtualne VMware. Pamiętaj, że w ten sam sposób możesz utworzyć zadanie replikacji dla maszyny wirtualnej Hyper-V lub instancji Amazon EC2.

Uruchomi się kreator zadania replikacji.

1. Wybierz maszyny wirtualne, które chcesz replikować. W tym przykładzie replikowana zostanie maszyna wirtualna Server2019 , na której jako system operacyjny gościa działa Windows Server 2019 . Kliknij Next.

2. Wybierz host docelowy, na którym ma działać replika maszyny wirtualnej (w naszym przypadku10.10.10.90 ). Wybierz magazyn danych zamontowany na wybranym hoście w celu umieszczenia plików maszyny wirtualnej. Kliknij Next.

3. Podczas konfigurowania zadania replikacji lub zadania Trybu failover można ustawić opcje Network Mapping oraz Re-IP . W tym przewodniku opcje Network Mapping i Re-IP zostaną skonfigurowane później, podczas konfiguracji zadania w trybie failover. Można więc na razie pominąć ten krok i po prostu kliknąć Next.

4. Re-IP Konfiguracja zostanie wyjaśniona podczas konfiguracji zadania w trybie failover maszyny wirtualnej w tym przewodniku. Kliknij Next.

5. Wybierz ustawienia harmonogramu. Po zakończeniu kliknij Next .

6. Ustaw opcje przechowywania. Pamiętaj, że na tym etapie można skonfigurować dziadek-ojciec-syn zasady przechowywania. Kliknij Next.

7. Wybierz opcje zadania replikacji i kliknij Finish lub przycisk Finish & Run . Poczekaj, aż replika zostanie utworzona.

Konfigurowanie Trybu failover maszyny wirtualnej

Po utworzeniu repliki maszyny wirtualnej możesz wykonać Tryb failover na tę replikę.

Na stronie głównej pulpitu nawigacyjnego kliknij Recover> VMware Full Recovery (VM replica failover). Otworzy się New Failover Job Wizard .

1. W lewym panelu wybierz replikę maszyny wirtualnej, która ma zostać użyta do Trybu failover. W tym przewodniku wybrano właśnie utworzoną replikę Server2019-replica. W prawym panelu wybierz punkt odzyskiwania. W rozwiązaniu domyślnie wybrany jest najnowszy punkt odzyskiwania. Kliknij Next.

2. Network Mapping pomaga zmienić sieć, z którą połączona jest maszyna wirtualna. Źródłowe i docelowe hosty ESXi prawdopodobnie mają różne ustawienia przełączników wirtualnych. Ponieważ replika maszyny wirtualnej jest dokładną kopią maszyny źródłowej, sieci wirtualne, z którymi połączona jest maszyna źródłowa, są zachowane w replice.

   Zasadniczo należy sprawdzić ustawienia sieciowe repliki maszyny wirtualnej i ręcznie zmienić sieć. Funkcja NAKIVO Backup & Replication może automatycznie mapować sieć źródłową do sieci docelowej. Wystarczy skonfigurować mapowanie sieci podczas konfigurowania zadania replikacji lub Trybu failover.

   • Aby włączyć Network Mapping, zaznacz pole wyboru. Jeśli wcześniej utworzono regułę mapowania sieci, można kliknąć Add existing mapping. Jeśli nie ma żadnych reguł mapowania sieci, kliknij Create new mapping.

   • Aby utworzyć nową regułę mapowania sieci, wybierz sieć źródłową i sieć docelową. Sieć źródłowa to sieć, z którą połączona jest maszyna wirtualna źródłowa. Sieć docelowa to sieć, z którą powinna zostać połączona replika maszyny wirtualnej.

     Uwaga: Nazwa Sieć maszyn wirtualnych nie jest tożsama z adresem IP ani adresem sieciowym.

     Kliknij Save , aby zapisać regułę mapowania sieci, a następnie kliknij Next , aby kontynuować konfigurację.

   3. Funkcja Re-IP umożliwia zmianę ustawień IP repliki maszyny wirtualnej. Można jej używać w przypadku statycznych adresów IP. Zaznacz pole wyboru Enable Re-IP , jeśli chcesz włączyć tę opcję, a następnie utwórz regułę zmiany adresu IP lub dodaj istniejącą regułę. Kliknij Create new rule , jeśli wcześniej nie utworzono żadnych reguł. Pojawi się menu podręczne.
   • Ustawienia źródłowej maszyny wirtualnej to adres IP i maska sieciowa, które należy zmienić.

   • Ustawienia docelowe to ustawienia, które mają zostać zastosowane do repliki maszyny wirtualnej w Trybie failover. W tym przykładzie znak [*] oznacza ostatni oktet. Znak [*] oznacza dowolną liczbę od 1 do 254. Jeśli źródłowe adresy IP to na przykład 10.10.10.1, 10.10.10.96 i 10.10.10.222, adresy docelowe będą odpowiednio 192.168.10.1, 192.168.10.96 i 192.168.10.222. Ostatni oktet adresu IP pozostaje niezmieniony.

     Kliknij Save , aby zapisać regułę Re-IP i kontynuować.

     

     Po dodaniu reguły Re-IP ekran powinien wyglądać następująco:

     Teraz wybierz maszyny wirtualne, do których mają być zastosowane reguły Re-IP. Zadanie Trybu failover w tym przykładzie zawiera tylko jedną replikę maszyny wirtualnej, więc zaznacz to jedno pole wyboru.

     Następnie wybierz poświadczenia dla każdej maszyny wirtualnej. Kliknij Manage credentials > Add credentials , aby dodać nowe poświadczenia. Dodane poświadczenia można wybrać z listy rozwijanej.

     Uwaga: Poświadczenia są potrzebne, aby NAKIVO Backup & Replication uzyskało dostęp do ustawień sieciowych systemu operacyjnego wewnątrz maszyny wirtualnej i zastosowało skrypt zmieniający te ustawienia. Narzędzia VMware musi być zainstalowany na maszynach wirtualnych VMware vSphere, a Hyper-V Integration Services musi być zainstalowany na maszynach wirtualnych Hyper-V.

     Po skonfigurowaniu wszystkich tych ustawień kliknij Next.

   4. Teraz skonfiguruj opcje zadania w trybie failover maszyny wirtualnej. Możesz zaznaczyć pole wyboru Power off source VMs. Warto zapobiec konfliktowi adresów IP, jeśli zarówno maszyna wirtualna źródłowa, jak i replika korzystają z tej samej sieci lub mają te same adresy IP. Po skonfigurowaniu wszystkich opcji kliknij Finish & Run.
      Poczekaj, aż zadanie w Trybie failover zostanie zakończone.
      Teraz możesz sprawdzić, czy replika maszyny wirtualnej działa. Przejdź do Configuration > Inventory i kliknij przycisk Refresh All . Po odświeżeniu strony zobaczysz, że maszyna wirtualna Server2019-replica działa już na docelowym hoście ESXi. Na tej stronie (strona Inventory ) możesz również zarządzać poświadczeniami, regułami mapowania sieci oraz regułami zmiany adresów IP.

   Wnioski

   Tryb failover maszyn wirtualnych jest przydatny w scenariuszach odzyskiwania awaryjnego obejmujących wiele maszyn wirtualnych lub w przypadku odzyskiwania nawet jednej maszyny wirtualnej w celu zapewnienia ciągłości działania i wysokiej dostępności. Należy jednak pamiętać, że każdy plan odzyskiwania awaryjnego powinien być połączony z solidną strategią tworzenia kopii zapasowych, aby zapewnić bardziej niezawodną i wydajną ochronę danych.

   Rozważ zastosowanie NAKIVO Backup & Replication — szybkiego, niezawodnego i niedrogiego rozwiązania do ochrony maszyn wirtualnych — w celu zabezpieczenia maszyn wirtualnych w Trybie failover na replikę. Rozwiązanie to obsługuje również tworzenie kopii zapasowych i odzyskiwanie z poziomu szczegółów dla środowisk wirtualnych, fizycznych, chmurowych i SaaS z poziomu scentralizowanego interfejsu internetowego.

   

   Wypróbuj NAKIVO Backup & Replication

   Skorzystaj z bezpłatnej wersji próbnej, aby poznać wszystkie funkcje rozwiązania w zakresie ochrony danych. 15 dni za darmo. Bez żadnych ograniczeń dotyczących funkcji ani pojemności. Nie trzeba podawać danych karty kredytowej.

   Wypróbuj za darmo