Najlepsze rozwiązania dotyczące administracji usługą Hyper-V
Elastyczność, skalowalność, nadmiarowość i oszczędność… To tylko kilka z wielu korzyści, jakie oferuje Hyper-V. Chociaż Hyper-V może pomóc w budowie środowiska na dużą skalę, zdolnego do wykonywania różnych zadań, nadal istnieją pewne aspekty tego procesu, które można ulepszyć, aby osiągnąć maksymalną wydajność hostów Hyper-V i maszyn wirtualnych (VM)
W tym celu stworzyliśmy listę najlepszych rozwiązań dotyczących Hyper-V, na które warto zwrócić uwagę.
Czym jest Hyper-V?
Hyper-V to rola serwera wirtualizacji firmy Microsoft, która umożliwia tworzenie, zarządzanie i konfigurowanie wielu maszyn wirtualnych jednocześnie. Wszystkie maszyny wirtualne działają w izolacji od siebie na jednym serwerze fizycznym i współdzielą te same zasoby dzięki wirtualizacji sprzętu bazowego. Dzięki platformie wirtualizacyjnej Hyper-V można zarządzać wieloma serwerami wirtualnymi i dedykowanymi jednocześnie, efektywnie wykorzystywać dostępne zasoby, zapewnić lepszą wydajność systemu oraz obniżyć ogólne koszty operacyjne.
Kluczowe kwestie dotyczące wdrażania Hyper-V
Podejmując decyzję o stworzeniu środowiska wirtualnego Hyper-V, należy rozważyć, czy wybrane serwery nadają się do wdrożenia hosta Hyper-V i jednoczesnego uruchamiania wielu maszyn wirtualnych. W tym celu należy najpierw wziąć pod uwagę możliwości sprzętu fizycznego oraz jego wydajność w obsłudze bieżącego obciążenia i dostosowaniu się do potencjalnego wzrostu.
Oto lista kwestii sprzętowych, które mają kluczowe znaczenie dla wdrażania Hyper-V:
- Wybierając serwer fizyczny do obsługi środowiska Hyper-V, należy wziąć pod uwagę liczbę jego procesorów. Każdej maszynie wirtualnej przypisana jest określona liczba procesorów. Głównym czynnikiem w tym przypadku jest aktywny system operacyjny (OS). Należy zdecydować, ile procesorów vCPU powinna mieć pojedyncza maszyna wirtualna Hyper-V, aby zapewnić efektywne wykorzystanie zasobów procesora bez nadmiernego rozbudowywania systemu.
- Pamięć . Aby osiągnąć wysoką wydajność, należy zapewnić wystarczające zasoby pamięci RAM zarówno dla hostów Hyper-V, jak i maszyn wirtualnych. Zgodnie z wymaganiami systemowymi Hyper-V należy zapewnić co najmniej 4 GB pamięci, którą następnie należy przydzielić hostowi Hyper-V, a także maszynom wirtualnym działającym na nim. Głównym kryterium jest wielkość przewidywanego wirtualnego obciążenia.
- Magazyn . Aby efektywnie obsługiwać obciążenie wirtualizacji bez żadnych przerw, należy zapewnić wystarczającą przepustowość wejścia/wyjścia. W tym celu należy starannie dobrać kontrolery magazynu i dyski. Ponadto należy odpowiednio skonfigurować macierz RAID, co pomoże w zrównoważonym usprawnieniu operacji wejścia/wyjścia między wieloma dyskami.
- Procesor . Podczas uruchamiania środowisk wirtualnych o dużym obciążeniu bardzo pomocne jest posiadanie dużych pamięci podręcznych procesora. Dzięki wysokiej wydajności przetwarzania pamięć podręczna procesora umożliwia szybszy i łatwiejszy dostęp do określonych danych i aplikacji niż w przypadku korzystania z pamięci RAM.
Najlepsze rozwiązania dotyczące Hyper-V
Aby zapewnić wydajną i niezawodną pracę środowiska Hyper-V, należy stosować się do najlepszych rozwiązań dotyczących Hyper-V. Najlepsze rozwiązania dotyczące Hyper-V to zalecenia, które po prawidłowym wdrożeniu pozwalają usprawnić zarządzanie maszynami wirtualnymi Hyper-V, ich konfigurację i wdrażanie.
Planuj z wyprzedzeniem
Ta najlepsza praktyka dotycząca Hyper-V zakłada, że przed rozpoczęciem tworzenia środowiska wirtualnego należy najpierw rozważyć skalę i zakres przyszłego obciążenia. Na tej podstawie należy zdecydować, ile zasobów systemowych będzie potrzebnych do zapewnienia wystarczającej wydajności, wdrażania i konserwacji.
Przetestuj wszystko w środowisku przedprodukcyjnym
To najlepsze rozwiązanie dotyczącego Hyper-V mówi, że warto stworzyć osobne środowisko przedprodukcyjne (PPE), które można wykorzystać do testowania i wdrażania. Jeśli chcesz wprowadzić jakieś zmiany w głównym centrum produkcyjnym, zaleca się, aby najpierw sprawdzić je w środowisku testowym. W ten sposób możesz zobaczyć, jak modyfikacje systemu mogą wpłynąć na środowisko produkcyjne i czy trzeba je jakoś dostosować.
Starannie dobierz system operacyjny do zarządzania
Wybierając system operacyjny do zarządzania środowiskiem produkcyjnym, możesz zdecydować się na jedną z następujących opcji: Windows Server z interfejsem graficznym, Windows Server Core oraz Hyper-V Server. Przeczytaj nasz wpis na blogu aby poznać zalety i specyfikę każdej z tych opcji. Najprawdopodobniej najlepszym wyborem będzie Hyper-V Server ze względu na jego niewielkie zapotrzebowanie na miejsce, brak wymagań licencyjnych, minimalne obciążenie zasobów systemu operacyjnego oraz niewielką powierzchnię ataku.
Poznaj różnicę między formatami VHD i VHDX
Jeśli chodzi o wirtualne dyski twarde, kluczowe znaczenie ma wiedza o tym, że Formaty VHD i VHDX to nie to samo i w związku z tym należy ich używać w różny sposób. Aby osiągnąć maksymalną wydajność przy użyciu VHD, utwórz dysk o stałym rozmiarze, który pozwala na wcześniejsze przydzielenie przestrzeni dyskowej. W przypadku VHDX zaleca się utworzenie dysku rozszerzającego się dynamicznie, który może automatycznie zwiększyć swój rozmiar, jeśli potrzebna jest dodatkowa przestrzeń dyskowa.
Aktualizuj usługi integracji Hyper-V
Poniższe najlepsze rozwiązanie dotyczące Hyper-V pomaga zapewnić, że każda Usługa integracji Hyper-V jest włączona zarówno w hoście Hyper-V, jak i w maszynach wirtualnych gości oraz jest aktualizowana. W ten sposób można zapewnić lepszą kompatybilność między maszynami hosta i gościa oraz poprawić ich wydajność.
Zainstaluj i skonfiguruj oprogramowanie antywirusowe w celu zapewnienia skutecznej ochrony
Jeśli masz zainstalowane oprogramowanie antywirusowe, zaleca się jego prawidłową konfigurację, aby uniknąć problemów z wydajnością w Twoim środowisku. Istnieje na przykład wysokie ryzyko, że oprogramowanie antywirusowe może zatrzymać operacje wejścia/wyjścia w Twojej infrastrukturze i zidentyfikować taką aktywność jako podejrzaną. Ponadto niektóre narzędzia antywirusowe można skonfigurować tak, aby skanowały środowisko w poszukiwaniu wirusów w godzinach pracy, co może zwiększyć obciążenie środowiska produkcyjnego. Dlatego zgodnie z tym najlepszym rozwiązaniem dotyczącym Hyper-V lepiej jest sprawdzić domyślne ustawienia aktywnego oprogramowania antywirusowego i odpowiednio je skonfigurować.
Zwróć uwagę na alokację zasobów
Najlepszym rozwiązaniem dotyczącym Hyper-V w tym przypadku jest upewnienie się, że nie przeciążasz środowiska Hyper-V. W związku z tym należy zwrócić uwagę na to, ile maszyn wirtualnych jest w stanie uruchomionym, czy są one aktywnie wykorzystywane w infrastrukturze oraz czy dostępne zasoby są efektywnie rozdzielane w systemie, tak aby uniknąć nadmiernego zużycia zasobów.
Nie należy tworzyć zbyt wielu przełączników wirtualnych
Kolejnym najlepszym rozwiązaniem dotyczącym Hyper-V jest tworzenie jednego przełącznika wirtualnego na jeden host. Jeśli chcesz zapewnić izolację między maszynami wirtualnymi, nie zaleca się tworzenia wielu przełączników sieci wirtualnych, ponieważ może to skutkować obciążeniem procesora. Zamiast tego wypróbuj tagowanie VLAN, które umożliwia izolację sieciową i oddzielną komunikację między maszynami wirtualnymi w systemie.
Wybierz maszyny wirtualne generacji 2 zamiast generacji 1
Pamiętaj, że po utworzeniu maszyny wirtualnej nie można zmienić jej generacji. Z tego powodu jednym z najlepszych rozwiązań dotyczących Hyper-V jest stosowanie maszyn wirtualnych generacji 2 zamiast generacji 1. Podstawową zaletą maszyn wirtualnych generacji 2 jest metoda uruchamiania. Maszyny wirtualne generacji 1 umożliwiają uruchamianie wyłącznie z kontrolera IDE, natomiast w przypadku maszyn wirtualnych generacji 2 można uruchamiać system z kontrolera SCSI, co jest szybszą i bezpieczniejszą metodą uruchamiania. Ponadto maksymalny rozmiar woluminu rozruchowego dla maszyn wirtualnych generacji 2 może wynosić do 64 TB, podczas gdy dla maszyn wirtualnych generacji 1 maksymalny rozmiar woluminu rozruchowego wynosi 2 TB (VHDX) lub 2040 GB (VHD), w zależności od wybranego formatu wirtualnego dysku twardego.
Zmiana domyślnej lokalizacji plików konfiguracyjnych maszyn wirtualnych
Wybierz inną domyślną lokalizację do przechowywania plików konfiguracyjnych maszyn wirtualnych. Po włączeniu roli Hyper-V na komputerze tworzony jest domyślny folder służący do przechowywania plików konfiguracyjnych maszyn wirtualnych Hyper-V (C:ProgramDataMicrosoftWindowsHyper-V). Zaleca się zmianę tej domyślnej lokalizacji na dysk twardy inny niż systemowy, ponieważ w przypadku korzystania z tego samego folderu domyślnego istnieje wysokie ryzyko opóźnień dysku twardego oraz braku miejsca na dysku.
Zastosuj narzędzia do monitorowania Hyper-V
Kolejnym najlepszym rozwiązaniem dotyczącym Hyper-V jest użycie narzędzi do monitorowania Hyper-V w celu kontrolowania wydajności infrastruktury wirtualnej i jej komponentów (w tym obciążenia Procesora, wykorzystania pamięci i dysku, operacji wejścia/wyjścia, stanu systemu itp.). Oprogramowanie do monitorowania Hyper-V może skanować całą infrastrukturę i powiadamiać o wszelkich zmianach w systemie. Niektóre narzędzia do monitorowania Hyper-V potrafią nie tylko zidentyfikować problemy w środowisku wirtualnym, ale także dostarczyć listę najlepszych rozwiązań dotyczących Hyper-V, które pomogą rozwiązać wykryte problemy.
Zastanów się dwa razy przed włączeniem funkcji Dynamic Memory
Kolejną najlepszą praktyką dotyczącą Hyper-V jest włączanie Pamięć dynamiczna tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Chociaż Dynamic Memory to niezwykle pomocna funkcja, która pozwala automatycznie przydzielić wybranej maszynie wirtualnej ilość pamięci, jakiej faktycznie potrzebuje w danym momencie, nie należy jej używać na ślepo. Dzięki Dynamic Memory można przypisać konkretnej maszynie wirtualnej minimalną i maksymalną ilość pamięci RAM, z której może korzystać pojedyncza maszyna wirtualna. Istnieje jednak wysokie ryzyko nadmiernego przydzielenia pamięci i potencjalnej awarii systemu, jeśli komputerowi zabraknie dostępnej pamięci. Dlatego należy uważnie monitorować sposób przydzielania pamięci w systemie, aby uniknąć problemów w przyszłości. Alternatywnie można po prostu wyłączyć funkcję Dynamic Memory i przejść na statyczny przydział pamięci.
Skup się na odpowiednim doborze rozmiaru dysku
Zarówno zbyt duży, jak i zbyt mały rozmiar dysku może być szkodliwy dla infrastruktury. To najlepsze rozwiązanie Hyper-V mówi, że należy ocenić możliwości pamięci masowej oraz aktywność operacji wejścia/wyjścia w środowisku. Ponadto należy wziąć pod uwagę aktualne wymagania obciążenia oraz spodziewany wzrost w środowisku, aby z wyprzedzeniem przygotować się na potencjalne zmiany.
Konfiguracja łączenia kart sieciowych
Podczas tworzenia środowiska Hyper-V należy zadbać o połączenia sieciowe. W tym celu wprowadzono funkcję łączenia kart sieciowych Hyper-V, która pozwala zgrupować wiele fizycznych kart sieciowych w jedną logiczną kartę sieciową. Funkcja ta może służyć do wyeliminowania pojedynczego punktu awarii, a także do zapewnienia nadmiarowości i równoważenia obciążenia.
Jak widać, jest to niezwykle przydatna funkcja, która jednak – jeśli nie zostanie poprawnie skonfigurowana – może doprowadzić do awarii sieci. Należy na przykład unikać łączenia w zespół portów należących do tego samego kontrolera sieciowego. W przypadku awarii kontrolera sieciowego wszystkie jego porty również przestaną działać. Innym częstym błędem jest włączanie kart sieciowych różnych modeli do tej samej grupy, ponieważ mogą one być niekompatybilne i powodować opóźnienia.
Zawsze sprawdzaj domyślne ustawienia maszyn wirtualnych
Niektórzy użytkownicy mogą uważać, że ustawienia domyślne są najbardziej wydajne i decydują się ich nigdy nie zmieniać. Jednak podczas tworzenia infrastruktury wirtualnej ważne jest, aby zastanowić się, po co w ogóle jest ona potrzebna, i zbudować środowisko w oparciu o tę koncepcję. Jeśli skupiasz się przede wszystkim na potrzebach biznesowych, może się okazać, że domyślne ustawienia maszyn wirtualnych nie zapewniają wysokiej wydajności.
Na przykład po włączeniu funkcji Hyper-V Dynamic Memory domyślna maksymalna ilość pamięci RAM może wynosić nawet 1 TB, co jest dość dużą wartością, a niewiele komputerów jest w stanie zapewnić tak dużą ilość pamięci fizycznej. W związku z tym domyślne ustawienia maszyn wirtualnych mogą powodować nieefektywny przydział zasobów, a z czasem prowadzić do awarii sprzętu.
Unikaj przeciążania systemu operacyjnego zarządzającego
Głównym celem systemu operacyjnego zarządzającego jest uruchamianie i ochrona maszyn wirtualnych. Dlatego zaleca się dodawanie oprogramowania, roli serwera lub aplikacji do systemu operacyjnego zarządzającego tylko wtedy, gdy może to pomóc w osiągnięciu tego celu, zwłaszcza w postaci oprogramowania antywirusowego, rozwiązań do tworzenia kopii zapasowych itp. W pozostałych przypadkach nowe oprogramowanie powinno być instalowane w maszynie wirtualnej gościa, aby uniknąć przeciążenia systemu operacyjnego zarządzającego i odpowiednio zorganizować środowisko wirtualne.
Konfiguracja maszyn wirtualnych Hyper-V za pomocą poleceń cmdlet PowerShell
Mimo że firma Microsoft udostępnia kilka Narzędzia do zarządzania Hyper-V (takich jak Menedżer Hyper-V lub Menedżer serwera), nadal istnieją pewne funkcje, które można skonfigurować wyłącznie za pomocą PowerShell. Uruchamianie poleceń PowerShell może wydawać się trudnym zadaniem dla niedoświadczonego użytkownika. Jednak gdy już je opanujesz, zyskasz dostęp do bezpłatnego narzędzia do zarządzania Hyper-V, które pozwala łatwo kontrolować i automatyzować zadania związane z administracją o dowolnym stopniu trudności.
Podsumowanie
Najlepsze rozwiązania dotyczące Hyper-V można wykorzystać w wielu różnych celach, a głównym zamierzeniem stosowania konkretnego z nich jest poprawa wydajności serwera. Jednak jeśli chodzi o ochronę infrastruktury wirtualnej, najlepszym rozwiązaniem jest wdrożenie systemu do ochrony danych, który zapewni regularne wykonywanie kopii zapasowych kluczowych danych i aplikacji oraz umożliwi łatwe przywrócenie całej infrastruktury w razie potrzeby. NAKIVO Backup & Replication to szybkie, niezawodne i ekonomiczne rozwiązanie, którego celem jest zapewnienie użytkownikom elastyczności, wygody i prostoty.
