Odzyskiwanie awaryjne a tworzenie kopii zapasowych: główne różnice
W dzisiejszym świecie biznesu coraz częściej dochodzi do utraty danych i naruszeń bezpieczeństwa, o czym można przeczytać na stronie liczba cyberataków osiągnęła w 2021 roku rekordowy poziom. Systemy i dane organizacji muszą być chronione, ponieważ oczekuje się, że będą one dostępne przez cały czas. Dlatego nie można przecenić znaczenia kopii zapasowych. Jednakże, chociaż tworzenie kopii zapasowych kluczowych danych stanowi integralną część strategii IT każdej firmy, posiadanie kopii zapasowych nie jest równoznaczne z posiadaniem planu odzyskiwania awaryjnego.
To prowadzi nas do pytania, jaka jest różnica między tworzeniem kopii zapasowych danych a odzyskiwaniem awaryjnym. Pojęcia te są często błędnie używane zamiennie. Aby wyjaśnić różnice, przyjrzyjmy się najpierw każdemu z tych pojęć osobno, a następnie porównajmy przypadki użycia i cechy charakterystyczne.
Czym jest kopia zapasowa?
Kopia zapasowa to kopia danych utworzona w celu odzyskania danych w razie ich utraty lub niedostępności. Termin „kopia zapasowa” odnosi się również do procesu tworzenia takich kopii.
Plan tworzenia kopii zapasowych to strategia wdrażana w celu tworzenia kopii zapasowych środowiska, ręcznie lub automatycznie, zgodnie z harmonogramem i celami organizacji w zakresie odzyskiwania danych.
Twój plan wykonania kopii zapasowej powinien idealnie obejmować kilka kopii zapasowych przechowywanych w różnych lokalizacjach, w tym w oddzielnym centrum danych w odległej lokalizacji, a także przechowywanych na różnych nośnikach (takich jak dysk, taśma, chmura itp.). Praktyka ta opiera się na zasadzie tworzenia kopii zapasowych 3-2-1.
Czym jest zasada 3-2-1?
Zasada tworzenia kopii zapasowych 3-2-1 stanowi podstawę każdego planu tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych. Zgodnie z nią należy posiadać:
- co najmniej 3 kopie danych
- z czego 2 powinny być przechowywane na różnych nośnikach
- a 1 kopia powinna być przechowywana zdalnie.
Należy pamiętać, że zasady wykonywania kopii zapasowych 3-2-1 można rozszerzyć o 1 kopię przechowywaną w niezmiennym magazynie w celu odzyskania danych po ataku oprogramowania wymuszającego okup.
Jednak proste kopie zapasowe nie wystarczą do utrzymania nieprzerwanej działalności i dalszego obsługi klientów. Utrzymanie ciągłości działania w obliczu jakiejkolwiek katastrofy lub nieprzewidzianego zdarzenia jest koniecznością, ponieważ każdy przestój przekłada się na utratę przychodów, utratę klientów i nadszarpnięcie reputacji. W tym miejscu pojawia się odzyskiwanie awaryjne.
Czym jest odzyskiwanie awaryjne?
Odzyskiwanie awaryjne (DR) to zestaw środków mających na celu zapewnienie terminowego przywrócenia danych, aplikacji i systemów w oddzielnej lokalizacji po awarii systemu, katastrofie naturalnej lub ataku oprogramowania wymuszającego okup. Środki te pozwalają organizacji zachować dostępność i dostęp do krytycznych biznesowych systemów IT oraz infrastruktury, unikając jednocześnie utraty danych. Odzyskiwanie awaryjne obejmuje również środki mające na celu wznowienie normalnej działalności w lokalizacji głównej po usunięciu nieplanowanej awarii.
plan odzyskiwania awaryjnego to udokumentowana procedura uruchamiania środków odzyskiwania awaryjnego (DR) wraz z odpowiednimi priorytetami i osobami odpowiedzialnymi.
Odzyskiwanie awaryjne jest integralną częścią ciągłości działania (BC), która jest szerszym pojęciem obejmującym środki mające na celu kontynuowanie normalnej działalności w przypadku wystąpienia awarii. Jako szerszy zestaw środków mających na celu dalsze świadczenie usług dla klientów i partnerów, plan ciągłości działania obejmuje środki dotyczące pracowników, lokalizacji, dostawców i wszystkiego innego, co jest potrzebne do kontynuowania podstawowych funkcji biznesowych.
Wdrażanie odzyskiwania awaryjnego
Odzyskiwanie awaryjne w środowiskach wirtualnych zazwyczaj opiera się na dedykowanych rozwiązaniach do tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych. Tego typu oprogramowanie pozwala na:
- tworzenie replik maszyn wirtualnych o znaczeniu krytycznym dla działalności
- przenoszenie obciążeń infrastruktury IT do replik w oddzielnej lokalizacji awaryjnej w przypadku wystąpienia zakłócenia (tzw. Tryb failover)
- przenoszenie obciążeń z powrotem do lokalizacji podstawowej po usunięciu zakłócenia (znane jako powrót po awarii)
Rozwiązania te rekonfigurują również ustawienia sieciowe w Trybie failover, umożliwiając niemal natychmiastowe uruchomienie replik maszyn wirtualnych. Ponadto wiele rozwiązań pozwala zautomatyzować i przeprowadzić orkiestrację kilku działań w celu szybszego odzyskiwania sprawności.
Jaka jest różnica między odzyskiwaniem awaryjnym a wykonaniem kopii zapasowej?
Odzyskiwanie awaryjne i wykonanie kopii zapasowej nie są pojęciami zamiennymi. W zależności od zasobów i potrzeb organizacja może korzystać wyłącznie z tworzenia kopii zapasowych danych lub uzupełniać je kompleksową strategią odzyskiwania po awarii. Nie można porównać i zestawić tworzenia kopii zapasowych danych z odzyskiwaniem awaryjnym, ponieważ odzyskiwanie awaryjne obejmuje procesy takie jak replikacja, Tryb failover, powrót po awarii itp. W tym kontekście kopie zapasowe są wykorzystywane do przywracania operacyjnego (więcej na ten temat poniżej).
W niniejszym porównaniu odzyskiwania awaryjnego i tworzenia kopii zapasowych skupiamy się na różnicach między kopiami zapasowymi a replikami pod względem przypadków użycia, wymagań dotyczących wdrożenia oraz celów odzyskiwania.
Przypadki użycia
Kopie zapasowe służą do odzyskiwania utraconych lub uszkodzonych plików lub obiektów, takich jak wiadomości e-mail z serwera pocztowego, prezentacje PowerPoint lub inne obiekty aplikacji. Kopie zapasowe są również często wykorzystywane do długoterminowej archiwizacji lub przechowywania danych (na przykład w celu zapewnienia zgodności z przepisami).
Zasadniczo kopie zapasowe często przydają się w codziennych procesach roboczych do szybkiego przywracania pojedynczego pliku lub całej maszyny wirtualnej z określonego momentu w czasie. Nazywa się to odzyskiwaniem operacyjnym i często można je zainicjować na prośbę pracownika, który utracił dostęp do jednego z zasobów infrastruktury IT.
Z kolei repliki są wykorzystywane w scenariuszach odzyskiwania awaryjnego w celu przywrócenia systemów i maszyn bezpośrednio po wystąpieniu nieprzewidzianego zdarzenia oraz zapewnienia, że podstawowa działalność biznesowa nie zostanie zakłócona.
Dysponując zarówno lokalizacją DR, jak i rozwiązaniem DR, wystarczy wykonać Tryb failover, aby przenieść obciążenia do replik maszyn wirtualnych w lokalizacji DR. Organizacja może nadal funkcjonować normalnie, nawet jeśli lokalizacja produkcyjna jest niedostępna. Po usunięciu awarii w lokalizacji głównej można przeprowadzić powrót po awarii.
Cele odzyskiwania
Określenie cele związane z czasem odzyskiwania (RTO) oraz cele punktu odzyskiwania (RPO) jest jednym z kluczowych etapów planu wykonania kopii zapasowej i odzyskiwania awaryjnego.
- RTO to czas, jaki organizacja może przeznaczyć na odzyskanie danych/przywrócenie działania po awarii, zanim pojawią się poważne konsekwencje dla organizacji.
- RPO to maksymalna ilość danych, na utratę której organizacja może sobie pozwolić, zanim poniesie poważne konsekwencje. RPO zależy od częstotliwości tworzenia kopii zapasowych/replikacji oraz zasad przechowywania danych.
Wartości RTO i RPO różnią się w przypadku odzyskiwania operacyjnego i odzyskiwania awaryjnego. Kopie zapasowe mogą mieć dłuższe RTO i RPO, biorąc pod uwagę, że brakujący plik niekoniecznie powoduje zatrzymanie działalności biznesowej.
Z drugiej strony zakłócenie w pracy głównej lokalizacji lub na kluczowych maszynach może prowadzić do sytuacji, w której pracownicy nie będą mieli dostępu do kluczowych systemów, co spowoduje niezadowolenie klientów itp. Dlatego odzyskiwanie awaryjne (DR) wymaga znacznie krótszych wartości RTO i RPO, zwłaszcza w przypadku obciążeń o znaczeniu krytycznym.
Zasoby do wdrożenia
Zasoby do tworzenia kopii zapasowych i replik/DR obejmują dwa aspekty: pamięć masową i infrastrukturę (centrum danych).
Kopie zapasowe mogą być przechowywane w różnych typach pamięci masowej: na dysku lokalnym, w sieci NAS, w urządzeniach do deduplikacji klasy korporacyjnej, w chmurze publicznej, na taśmach itp. Najnowocześniejsze rozwiązania do tworzenia kopii zapasowych oferują obecnie wiele funkcji pozwalających zmniejszyć rozmiar kopii zapasowej, a tym samym zmniejszyć wymagania dotyczące przestrzeni dyskowej. Obejmują one technologie kompresji, deduplikacji i śledzenia zmian.
W zależności od nośnika mogą one wymagać niewielkich lub żadnych dodatkowych kosztów i umożliwiają przywrócenie danych nawet wiele lat po utworzeniu pierwotnej kopii zapasowej (na przykład w przypadku taśm). Jeśli jako miejsce docelowe kopii zapasowej wykorzystywana jest chmura publiczna, fizyczne obiekty nie są wymagane. Krótko mówiąc, koszty wykonywania kopii zapasowych dotyczą głównie nośników danych i konserwacji.
Z drugiej strony odzyskiwanie awaryjne wymaga posiadania oddzielnej lokalizacji, która będzie wykorzystywana w środowisku odzyskiwania awaryjnego, oraz redundantnego sprzętu (w tym serwerów DR i systemów pamięci masowej), który będzie używany równolegle z lokalizacją podstawową. Odzyskiwanie awaryjne wiąże się również z kosztami mediów i personelu niezbędnego do utrzymania tej lokalizacji.
Ta lokalizacja odzyskiwania awaryjnego to zazwyczaj w pełni operacyjna infrastruktura IT, gotowa do ewentualnego przejęcia zadań w dowolnym momencie. Jest to również znane jako „hot site” i obejmuje cały sprzęt (serwery), oprogramowanie oraz infrastrukturę sieciową niezbędną do przeniesienia operacji natychmiast po wystąpieniu awarii. Inne, bardziej ekonomiczne opcje mogą obejmować outsourcing do dostawców usług zarządzanych (MSP) w zakresie DRaaS lub utrzymywanie „rezerwowej lokalizacji”.
Kompleksowy proces planowania
Proces tworzenia kopii zapasowych jest mniej skomplikowany niż plan odzyskiwania awaryjnego. Zazwyczaj należy zdefiniować zasady przechowywania danych, częstotliwość tworzenia kopii zapasowych oraz liczbę miejsc docelowych, aby uniknąć pojedynczego punktu awarii. W przypadku odzyskiwania awaryjnego sytuacja natychmiast staje się bardziej skomplikowana:
- Ustalanie priorytetów w celu oceny znaczenia aplikacji biznesowych i ustalenia kolejności odzyskiwania maszyn wirtualnych, na których działają te aplikacje. Na przykład maszyna wirtualna zawierająca dane CRM jest najprawdopodobniej ważniejsza niż ta z danymi kadrowymi.
- Przygotowanie i utrzymanie lokalizacji odzyskiwania awaryjnego w celu przechowywania replik i zapewnienia gotowości do potencjalnych operacji w Trybie failover.
- Wyznaczenie odpowiedzialnego personelu i upewnienie się, że ma on dostęp i uprawnienia do wykonywania swoich obowiązków podczas odzyskiwania po awarii. Ponadto należy wskazać osobę (osoby) odpowiedzialną za podjęcie decyzji o rozpoczęciu odzyskiwania awaryjnego.
- Szeroko zakrojone testy . Każdy kompleksowy plan odzyskiwania awaryjnego wymaga szeroko zakrojonych testów, ponieważ niepowodzenie w realizacji planu podczas rzeczywistej awarii może mieć tragiczne konsekwencje.
Jakie rozwiązania w zakresie odzyskiwania awaryjnego należy wybrać?
Krótka odpowiedź brzmi: należy włączyć zarówno planowanie tworzenia kopii zapasowych, jak i odzyskiwania awaryjnego do strategii ochrony danych. Współczesny świat biznesu ceni sobie zasadę „zawsze dostępny”, co oznacza, że organizacja powinna być gotowa do dostarczania usług lub towarów klientowi w dowolnym momencie, niezależnie od okoliczności.
Kopie zapasowe powinny być wykorzystywane głównie do przywracania operacyjnego i długoterminowej archiwizacji. Jeśli chodzi o maszyny wirtualne z systemami i aplikacjami o znaczeniu krytycznym dla działalności, powinny one stanowić część planu odzyskiwania awaryjnego i być replikowane do oddzielnej lokalizacji. Kompleksowa strategia ochrony danych, łącząca oba podejścia, zapewnia ciągłość działania, chroniąc jednocześnie dane organizacji i zapewniając zgodność z przepisami dotyczącymi danych.
Tworzenie kopii zapasowych i odzyskiwanie awaryjne dzięki rozwiązaniu NAKIVO
Jeśli zdecydowałeś się zainwestować w planowanie tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania awaryjnego dla swojej organizacji, warto najpierw rozważyć wybór odpowiedniego rozwiązania. Takie rozwiązanie powinno być nie tylko niezawodne, ale także elastyczne, aby umożliwić wiele opcji testowania, a także dostosować się do infrastruktury wirtualnej o dowolnej wielkości. NAKIVO Backup & Replication posiada wbudowaną funkcję automatycznego odzyskiwania ( Odzyskiwanie lokacji ), która pozwala tworzyć procedury odzyskiwania o dowolnym stopniu złożoności, a także oferuje elastyczny system planowania testów, dzięki czemu Twoje środowisko jest zawsze gotowe na wypadek awarii.
Odzyskiwanie lokacji umożliwia tworzenie sekwencji łączących konkretne działania, takie jak zatrzymywanie lub uruchamianie określonych maszyn wirtualnych, przeprowadzanie Trybu failover, uruchamianie skryptu itp. Korzystając z tych działań, można stworzyć albo prosty proces, który przeprowadza Tryb failover środowiska wirtualnego, albo wielowarstwowy, złożony proces, który uruchamia określone zadania lub wykorzystuje w trakcie swojego działania inne procesy Odzyskiwania lokacji.
Wniosek
Regularne wykonywanie kopii zapasowych to nie to samo, co posiadanie planu odzyskiwania awaryjnego. Skuteczne wykonywanie kopii zapasowej maszyn wirtualnych oznacza kopiowanie danych w celu ich zachowania lub długoterminowej archiwizacji. Posiadanie planu odzyskiwania awaryjnego jest częścią strategii ciągłości działania, która zapewnia, że krytyczne systemy będą nadal działać po, a nawet w trakcie awarii lub innych nieprzewidzianych okoliczności. Chociaż zaleca się wdrożenie planu odzyskiwania awaryjnego jako uzupełnienie polityki tworzenia kopii zapasowych, ostateczna decyzja może zależeć od tego, czy Twoja firma naprawdę tego potrzebuje i czy dysponujesz zasobami, aby w to zainwestować.
NAKIVO Backup & Replication oferuje pełen pakiet rozwiązań do tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania awaryjnego z jednego panelu. Pobierz w pełni funkcjonalną bezpłatną wersję próbną, aby przetestować rozwiązanie we własnym środowisku!
